عضو هیأت علمی بخش تحقیقات چغندرقند مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی گفت: «در حالی که قند غالب در چغندرقند ساکارز است، گیاه چیکوری حاوی ترکیبی به نام اینولین است که به‌عنوان یک قند فروکتوزی با ساختار زنجیره‌ای شناخته می‌شود و به دلیل ویژگی‌های تغذیه‌ای و صنعتی خود مورد توجه قرار گرفته است.»

علی معصومی در گفت‌وگو با ایانا افزود: «اینولین بسته به طول زنجیره کربنی خود خواص متفاوتی دارد؛ به‌طوری که انواع دارای زنجیره کوتاه‌تر در برخی کاربردهای تغذیه‌ای خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند و انواع با زنجیره بلندتر کاربرد گسترده‌تری در صنایع غذایی دارند.»

او با اشاره به اهمیت این ترکیب اظهار کرد: «اینولین در مقایسه با ساکارز حدود یک‌سوم انرژی تولید می‌کند و به همین دلیل می‌تواند در رژیم‌های غذایی مرتبط با کنترل قند خون و دیابت مورد توجه قرار گیرد.»

معصومی با اشاره به نقش اینولین به‌عنوان یک ترکیب پری‌بیوتیک گفت: «این ماده در دستگاه گوارش انسان به‌طور مستقیم جذب نمی‌شود، بلکه در روده بزرگ در اختیار باکتری‌های مفید قرار می‌گیرد و به بهبود عملکرد میکروبیوم روده کمک می‌کند.»

این عضو هیأت علمی بخش تحقیقات چغندرقند، افزود: «خاصیت ضدسرطانی این ترکیب در دستگاه گوارش کاملاً اثبات شده است.»

او درباره کاربردهای صنعتی اینولین نیز اظهار داشت: «اینولین‌های با زنجیره بلند در برخی کاربردهای غذایی می‌توانند جایگزین خامه شوند و در محصولات لبنی مانند ماست و پنیر نیز از این ترکیب به‌عنوان ماده پری‌بیوتیک استفاده می‌شود که در کنار پروبیوتیک‌ها می‌تواند به ارتقای کیفیت تغذیه‌ای محصول کمک کند.»

این محقق با بیان این‌که در حال حاضر بخشی از نیاز صنایع غذایی کشور به اینولین از طریق واردات تأمین می‌شود، خاطرنشان کرد: «توسعه کشت چیکوری در کشور می‌تواند زمینه کاهش وابستگی به واردات اینولین و تأمین بخشی از نیاز صنایع غذایی از محل تولید داخلی را فراهم کند.»